Over mij

Over mij

Op mijn achttiende kwam ik als groentje uit het Limburgse Voerendaal in het wereldse Utrecht terecht om te studeren. Wie had toen kunnen vermoeden dat ik ook nog eens naar Rio de Janeiro zou verhuizen?

Als ik nu kijk naar wat jonge mensen gaan studeren, vind ik mezelf een beetje zonderling: kandidaats Nederlandse taal- en letterkunde en doctoraal algemene literatuurwetenschap. Ik zou economie gaan studeren als ik weer 18 was. Ik wil veel meer van economie begrijpen. Maar journalist zou ik opnieuw worden.
In de journalistiek heb ik alle takken van sport beoefend. Bij bedrijven gewerkt en bij kranten, hoofdredacteur van een onderwijsvakblad geweest. Het vak heb ik geleerd op de stad-/streekredactie van de Apeldoornse Courant. “Het nieuws staat weer achteraan, Ubags, dit is geen doctoraalscriptie.” Aldus chef Reinier Felder, die helaas niet meer onder de levenden is.

In 2002 besloot ik mijn hart te volgen en als freelancer vanuit Latijns Amerika voor media in Nederland te gaan werken. Iets wat ik heimelijk altijd al wilde maar nooit durfde. De wereld was grimmiger geworden na de aanslagen van september 2001, en nu, terwijl ik dit opschrijf, zitten we met een echt levensgrote crisis: het coronavirus. Ik durf het in dit tekstje, dat toch langer mee moet dan vandaag, op te schrijven omdat ik weet dat het niet snel voorbij zal gaan en zijn stempel op ons leven en werk zal drukken, mijn werk ook.

Ik woon in een van de lekkerste steden van de wereld en bevind me in eenzame afzondering vanwege het virus. Van de stad kan ik nu niet genieten. Op deze website voorlopig: berichten en overdenkingen uit de hangmat. Zodra het weer kan: de straat op, het vliegtuig in.